Waarom je “waterdichte” IR-verwarmers steeds kapotgaan
Het probleem met die standaard waterdichtheidsclassificaties is dat ze meestal rekening houden met warmte, maar niet met andere factoren. We zien dit steeds vaker gebeuren: een verwarmer heeft de classificatie IP65, dus men vertrouwt erop. Maar uiteindelijk faalt het aansluitpunt voor de bedrading. Waarom? Door thermische schommelingen. Wanneer de lamp op volle kracht werkt, expandeert de afsluiting. Als de lamp afkoelt, krimpt de afsluiting weer in. Het is net alsof de afsluiting ‘ademt’. En elke keer dat deze ‘ademt’, wordt er vocht en vuil naar binnen gezogen in de elektrische aansluitingen.
Een kortsluiting is het gevolg
De meeste goedkope verwarmers maken gebruik van gewone rubberen afsluitingen of siliconen. Deze materialen zijn echter niet bestand tegen de hoge temperaturen van IR-verwarmers. Uiteindelijk wordt de isolatie broos en barsten er scheuren in. We hebben dit al duizenden keren meegemaakt. Zodra de afsluiting kapot is, kan water naar binnen komen. In een hoge-spanningsomgeving leidt dit tot een ramp: er ontstaat een kortsluiting, de schakelaars gaan uit of de hele verwarmer brandt uit.
De juiste manier om dit te voorkomen
Om dit te voorkomen, doen we het op een andere manier. We wikkelen de draden niet zomaar in een laag isolatie, maar gebruiken hoge-temperatuurbestendig fluorosiliconen of speciale epoxyharsen. Dit zorgt ervoor dat de draden zelfs bij temperaturen van boven de 200°C nog steeds goed geïsoleerd blijven. Bovendien gebruiken we vezelglas of PTFE om de draden te beschermen. Als je een standaard isolatielaag gebruikt, zal deze smelten en zich vasthechten aan het chassi. Dat willen we natuurlijk niet.
Eén ding om in gedachten te houden
Er is echter één nadeel: wanneer de afsluiting zo strak is, worden de draden stijver. Je kunt ze niet zomaar buigen of slepen tijdens de installatie. Anders raakt de afsluiting beschadigd. Zorg er dus voor dat het montagemateriaal de draden in een goede, geleidelijke bocht helpt. Als je ze te sterk buigt, creëer je eigenlijk een lek in het systeem – ongeacht wat de IP-classificatie op de verpakking aangeeft.